سفر انسان به ماه حقیقت یا دروغ؟
به مناسبت چهل و یکمین سال فتح ماه
سه، دو، يك ، صفر، بومب ! در روز 16 جولای سال 1969، ( 41 سال پيش ) يك موشك دو سفينه كلمبيا و سفينه كوچكتر ايگل ( آپلو 11 ) را به فضا حمل میكرد. سه فضانورد بسيار ماهر نيل آرمسترانگ، باز آلدرين و مايكل كالينز برای آمادگی در اين سفر، دو سال و نيم تمرين كرده بودند.
چهار روز بعد . . .
. . . آرمسترانگ هدايت سفينه را بر عهده دارد. سفينه ايگل به ماه نزديك شد. گرد و خاك زيادی به هوا برخاست. دو فضانورد دیگر، نفس راحتی كشيدند. ربع ساعت طول كشيد تا آرمسترانگ از نه پله سفینه پايين آمد. سپس ايستاد. پلهها تمام شده بود. اما هنوز يك متر تا سطح ماه فاصله داشت. آيا بايد میپريد؟ سطح ماه چگونه بود؟ شايد درون آن فرو میرفت
اولین قدم,اولین نفر
در همين لحظه، ميليونها انسان در روی كره زمين نفسهايشان در سينه حبس شده بود. آنها تصويرهای فرود انسان بر روی ماه را از تلويزيونهايشان تعقيب میكردند. جملهای كه او در اين لحظه به زبان آورد و به
جملهای تاريخی تبديل شد، اين بود
اين يك قدم كوچك برای بشر است، اما پرشی بزرگ برای بشريت خواهد بود
نظریه دسیسه
اما این داستان تا چه حد واقعیت دارد؟ آیا باید آن را باور کنیم یا دروغی بیش نیست همانند سایر دروغ هایی که سیاست مداران امروز به گفتن آن ها عادت کرده اند و تنها یک نمايش تلويزيونی برای فريفتن افكار عمومی بود؟
برای اولین بار شبكه تلويزيونی فاکس در تاريخ 15 فوريه 2001 در برنامهای با عنوان " تئوری دسيسه " سفر تخيلی انسان به كره ماه را به چالش كشانيد. در این مقاله تنها از منظر دید مخالفان به بررسی می پردازم و نتیجه گیری نهایی را به خوانندگان آن می سپارم که با توجه به نکات ذکر شده خود قضاوت کنند
از دهه 70 تا به امروز
سئوال این جاست که اگر آن روز تكنولوژی بردن انسان به سطح ماه وجود داشت، چرا چند سال پیش پرزيدنت بوش در ايدههای بلندپروازانه خود از امكان سفر به ماه در سال 2020 ميلادی سخن می گفت؟
آيا شما هيچگاه به ميزان پيشرفت تكنولوژیای كه جهان در اواخر دهه 60 و اوايل دهه 70 داشته، فكر كردهايد؟ آيا اين ميزان تكنولوژی قادر بود سه نفر را از جو زمين خارج كرده و دو نفر آنان را به ماه ببرد؟ جالب است بدانيم که حافظه كامپيوترهايی كه در عملياتهای آپولو از آن استفاده میشده، تنها به اندازه حافظه يك ماشين لباسشويی پيشرفته امروزی بوده و اين كامپيوترها همچنين فضای بيشتری از آنچه فضاپيما و سفينهها داشتهاند، اشغال می كرده. با این حال ما در سال 2010 مسافرت به ماه نداریم ولی در آن زمان 7 بار با آپلو های 11 تا 17 داشتیم.
عکسهای گرفته شده در ماه
تجزيه و تحليل تصاوير منتشر شده از سوی ناسا توسط کارشناسان و تطبيق آن با اصول علمی، احتمال دروغ بودن اين ادعا را به شدت افزايش داده است. به اعتقاد آنان این تصاویر یا در محیطی شبیه سازی شده و استودیو فیلم سازی برداشته شده یا به صورت تکنولوژی پرده آبی ساخته شده! به طوری که حتی در چندین جا اشتباهات فاحشی در ساخت محیط داشته اند
دما
درجه حرارت متوسط در اوقات روز در ماه، بين 127 تا 138 درجه سانتی گراد می باشد. در چنين دمايی، حيات بشريت بسيار سخت می شود و حتی ممكن است شما در آنجا بميريد! دما در هنگام شب ( در قسمت پشت ماه ) تا 41- درجه سانتی گراد پايين میآيد. در دمای 40- درجه سانتی گراد ، اشيا بسيار ترد و شكننده میشوند، دستگاههای الكترونيكی به خوبی كار نميكنند و باتریهای ماشينها به سختی روشن میشوند. تفاوت بسيار زياد دمای شب و روز از قسمت تاريك تا قسمت روشن، باعث انقباض و انبساط اشيا و نيز خرد شدن آنها و يا دستكم كاركرد ناصحيح آنها میشود
فیلمها
كيفيت فيلمی كه از آپولو 11 گرفته شده در مقايسه با عملياتهای بعدی آپولو پايينتر است. با توجه به اين كه افراد بيشتری فيلم عمليات آپولو 11 را نگاه میكردند. دوربين تلويزيونی آپولو 11، دوربين سياه و سفيد بوده كه در آن يك نمايشگر تلويزيونی با 10 فريم در ثانيه در 320 خط در هر فريم استفاده میشده است. تصاوير برای پخش جهاني می بايست، برای تلويزيونهای معمولی تبديل می شدند. در سيستم تصاوير تلويزيونی آمريكا با استاندارد ای-آی-ای تعداد 525 خط در هر فريم میباشد و تصاوير در يك مانيتور 10 اينچی سياه و سفيد مشخص می شدند و يك دوربين ويدكن بر روی آن صفحه قرار داشته.
تشعشع کمربند ون آلن
بسیاری از یافته های جدید پژوهش گران در مورد فضا، با صحت این امر مغایر است مثلا این سفر با حقايق كمربند ون آلن هم خوانی ندارد.
كمربند ون آلن كه توسط دانشمند آمريكايی جيمز ون آلن كشف شد، بوسيله ابری نامرئی از ذرات الكتريكی زمين را محاصره كرده است. دانشمندان اين كمربند را كه مثل يك تله ذرات الكتريكی را در خود نگه میدارد، منطقه تابش ون آلن مینامند. دانشمندان زمانی به وجود اين ذرات پی بردند كه درون سفينهها تجهيزات آشكار سازی اين ذرات را بكار بردند. بنا به آن فضانوردان در ماه مستقيماً در معرض اشعه گاما و اشعههای طيف الكترومغناطيسی قرار میگيرند.
اشعه مرگ آور خورشید
انفجارهای خورشيدی به جدار سطحی سفينههای فضايی و همچنين به سيستم شارژ و دشارژ آنها صدمه وارد میآورد.
پروتونها و الكترونهای در دام افتاده به شكل قابل ملاحظهای موجب صدمه به سيستمهای سفينههای فضايی میشوند و با توجه به مدار زمين و شرايط لايهمگنتوسفر و فعاليتهای خورشيدی، هم پروتونها و هم الكترونها، خطرات يونيزاسيون را ايجاد می نمايند. برای بعضی قسمتهای الكترونيكی، تعدادی از ذرات پروتونها خطرناكاند.
الكترون های با انرژی كم، باعث دشارژ الكترونی شده كه اين برای سفينهها در مدارهای بالای زمين جايی كه در معرض تعداد زيادتر از تراكم الكترونها میباشد، انرژی های بالای الكترون ها توانايی نفوذ در سفينهها را دارد و در اجسام عايق جمع و دشارژ شده و باعث صدمه الكترونی میگردد
معمای سایه ها
اگر ما ميتوانيم اشيا را بر زمين در سايه ببينيم، به علت وجود مولكولهای هواست كه میتواند نور را با خود حمل و مسير آن را تغيير و آن را در اطراف شیء حركت دهد. در واقع نور، بازتاب مولكولهای هواست كه میتوانند قسمت تاريك اجسام را روشن كنند و همچنين جو، اشعههای خورشيد را منحرف میكند و باعث میشود كه آسمان، آبی به نظر برسد. اما در ماه هيچ جوی وجود ندارد تا نور را پخش يا منحرف كند، بنابراين آسمان آن كاملا سياه است و اشيا در سايه ديده نمی شوند.
از سوی ديگر نور خورشيد در روی ماه، خيرهكننده و كوركننده است. به همين دليل فضانوردان، صفحاتی با رنگ طلايی اندود شده را بر روی كلاهكهای خود میپوشند تا بتوانند 95 درصد از نور خورشيد را تقليل دهند
قسمتهای تاريك اجسام در عكسهای ناسا بايد كاملا سياه باشد، در حالی كه قسمتهای روشن آن بايد بسيار روشن باشد، اما تمامی عكسهای فعلی ناسا از ماه، روشنايی ملايمی دارد و به نظر میرسد كه در
جو زمين گرفته شدهاند
در تصویر بالا خورشید پشت سر فضانورد قرار دارد. پس به دلیل ضد نور بودن باید در تاریکی مطلق باشد که اینطور نیست. تصویر پایین, تصحیح شده این عکس است
تکان خوردن پرچم
ماجرای تکان خوردن پرچم آمریکا روی ماه که هیچ اتمسفری برای به وجود آمدن باد ندارد نکته مبهم دیگریست
فیلم کوتاه زیر نشان می دهد که فضانورد برای صاف ایستادن پرچم تلاش زیادی میکند. این فیلم که به نام وزش باد مشهور شده است به طور طعنه آمیزی با آهنگی به همین نام از باب دیلن میکس شده
سنگهای آسمانی
بنا به ادعای ناسا نزدیک به 380 کیلوگرم سنگهای مختلف از سطح ماه جمع آوری شده است. ولی سهم تیمهای تحقیقاتی دانشگاههای مختلف بیش از چند گرم نبوده
در سال 2009 تکه سنگی که ادعا میشد از کره ماه آورده شده و در موزه ملی هلند نگهداری میشد تقلبی از آب درآمد. این تکه سنگ فقط تکه چوبی است که سنگ شده است
چوب سنگ شده در واقع فسیلی است که بافت های درخت با مواد معدنی، مانند کوارتز و منگنز جایگزین شده است
افرادی که کشته شده اند یا استعفا داده اند
لیست 11 تن از پرسونل کلیدی کشته شده آپولو بین سالهای 1964 تا 1967
- Theodore Freeman (T-38 crash, 1964)
- Elliot See and Charlie Bassett (T-38 accident, 1966)
- Virgil Ivan "Gus" Grissom (Apollo 1 fire, January 1967) گاس گریسوم فضانورد که در یک مصاحبه گفت بود به جای ۲ سال حداقل ۱۰ سال تا موفق شدن پروژه زمان لازم است
- Edward Higgins "Ed" White (Apollo 1 fire, January 1967)
- Roger B. Chaffee (Apollo 1 fire, January 1967)
- Edward "Ed" Givens (car accident, 1967)
- Clifton "C. C." Williams (T-38 accident, October 1967)
- X-15 pilot Michael J. "Mike" Adams (the only X-15 pilot killed during the X-15 flight test program in November 1967 - not a NASA astronaut, but had flown X-15 above 50 miles).
- Robert Henry Lawrence, Jr., scheduled to be an Air Force Manned Orbiting Laboratory pilot, who died in a jet crash in December 1967, shortly after reporting for duty to that (later canceled) program.
- NASA worker Thomas Ronald Baron (در سال 1967 مدت کوتاهی بعد از وارد ساختن اتهاماتی مبنی بر عمدی بودن آتش گرفتن آپولو 1 کشته شد. کشته شدنش خود کشی تشخیص داده شد.بارون و خانواده اش در حالی مردند که خودروی آنها در مسیر ریلهای راه آهن پارک شده بود
- Brian Welch, ,مدت کوتاهی بعد از شرکت در برنامه فاکس که راجع به جعلی بودن سفر به ماه بود کشته شد
لیست افرادی که استعفا دادند
- James B. Irwin (Apollo 15) resigned from NASA and the Air Force on July 1, 1972
- Don F. Eisele (Apollo 7) resigned from NASA and from the Air Force in June 1972
- Stewart Allen Roosa (Apollo 14) resigned from NASA and retired from the Air Force in February 1976
- Swigert resigned from NASA in 1977
چرا آنها علی رغم موفقیت برنامه های آپولو استعفا دادند؟
اما جالبترین نکته ادعایییست که بسیاری از بینندگان استرالیایی مطرح می کنند. تصاویر آپولو ۱۱ از یک مرکز تلویزیونی در استرالیا برای بقیهٔ دنیا پخش میشد و به همین دلیل در ساعات اولیهٔ صبح بینندگان تلویزیونی معدودی چند ثانیه زودتر تصویر را میدیدند. چند نفر از این بیننده ها ادعا میکنند در پخش اولیهٔ فرود به ماه در همان ابتدای فیلم یک قوطی کوکا کولا را دیدهاند که به بیرون شوت شده. این تصویر در پخش دوباره حذف شده بود
در هر صورت ناسا که تاکنون در برابر این اتهامات خود را تبرئه می کند و به قولی زیر بار نرفته است. اما شاید روزی به خاطر دروغ گویی های پیشین خود از ملت های دنیا عذرخواهی کند